Athènes en pleine dérégulation

Un texte bilingue écrit et traduit par Eva Tzimourta

Christos Chrissopoulos – Disjunction Athens 2014: une ville en pleine dérégulation

 Cette fois, à la galerie Desmos, (« ο δεσμός » signifie « le lien » en grec), il semble qu’on ait trouvé l’autre bout du fil. Si l’une des extrémités est Paris, l’autre pourrait être Athènes. Entre ces deux villes se développe le lien, entre ces deux villes se déroule, pour certains, notre vie.

 La salle de la galerie était pour l’occasion  plongée dans une demi-obscurité, éclairée par la seule lumière du projecteur et de l’écran. D’un côté, on projette sur le mur les photos de Christos Chrissopoulos, et de l’autre, il y a nous tous. A de nombreuses reprises, la porte s’ouvre avec hésitation sur cette salle déjà pleine, et finalement, à chaque fois, la véracité du proverbe est démontrée « quand il y en a pour deux, il y en a pour trois » 

 Dehors Paris, dedans Athènes.

 Mais quelle Athènes . Quelle est cette Athènes qui nous est donnée à voir sous le regard sensible de Christos Chrissopoulos, au travers de son objectif  ? Dans l’exposition « Disjunction Athènes 2014 » , à la galerie Desmos, les images sont accompagnées d’un simple mot, de quelques phrases que l’artiste nous invite à poursuivre. Les mots de l’artiste à la recherche d’un écho.

 Une Athènes en pleine dérégulation.

 Je dois dire que si j’étais à Athènes, ces images me seraient une piqûre de rappel. Parce qu’elles attireraient mon attention, bon gré,mal gré, sur les endroits, les scènes, les situations autour de moi dont je me détourne inconsciemment.Et sortant dans les rues, je devrais commencer à les reconnaître, à les décoder, à réfléchir à ma façon de les envisager.

 Depuis Paris, ce rapport semble changer. Ces images ne s’adressent pas seulement à nos expériences, mais elles se superposent à nos souvenirs, à notre mémoire et pour ceux qui ne connaissent pas Athènes, elles parlent à leur imagination.

Pour eux peut être, ces images présentent un intérêt encore plus grand, celui d’une vérité rarement dite sur Athènes, qu’on voit le plus souvent comme le berceau de la culture, avec l’Acropole comme décor de fond, ou comme le terrain des manifestations contre la crise, avec leurs épisodes d’affrontements et de violence,  quelque part au centre de la ville, place Syndagma.

 En tant qu’Athénienne, les photographies de Christos Chrissopoulos me font l’effet d’une tape amicale sur l’épaule, des paroles qui sonnent juste murmurées à l’oreille comme s’il m’emmenait voir ce que l’on ne veut pas regarder, ces images devant lesquelles on passe sans en accepter la vue.  Comme lorsque nous passons devant quelque chose qui nous concerne et que nous refusons de reconnaître. Comme un miroir qu’on ignore. Parce que la ville, c’est nous. Quelque part dans cette ville se trouve une partie de nous-même.

 Toutes ces choses ignorées, le photographe m’invite à les regarder mais aussi à les prendre en compte, à les reconnaître, à leur donner sens, à les faire miennes et finalement à me réconcilier avec elles.

Il s’agit peut-être ici d’une démarche essentielle avant de se tourner vers l’avenir. Il faut parvenir à lier le passé et le présent. Comme quand on part à la recherche de soi-même. Le retour sur soi est parfois douloureux, mais dans ce qui nous est propre, il y a une sorte de beauté.

Et, pour le moins, telle est Athènes : totalement singulière.

 « Disjunction Athens 2014 » :  les photographies accompagnées de textes ont été exposées à la galerie parisienne Desmos du 21 novembre au 29 novembre 2014.

Les romans de Christos Chrissopoulos sont édités chez Actes Sud. Il a publié notamment « Une lampe entre les dents » et « La destruction du Parthénon ».

 

 

 

Χρήστος Χρυσόπουλος - DISJUNCTION Athens 2014: μια πόλη σε πλήρη απορρύθμιση

 Αυτή τη φορά στο Δεσμό, βρήκαμε την άλλη άκρη του νήματος. Αν η μια άκρη είναι το Παρίσι, η άλλα είναι η Αθήνα. Μεταξύ αυτών των δύο αναπτύσσεται ο δεσμός, μεταξύ αυτών των δύο αναπτύσσεται για κάποιους η ζωή μας.

 Η αίθουσα της γκαλερί αυτή τη φορά ημισκότεινη να φωτίζεται μονάχα με το φως του προτζέκτορα και της οθόνης. Από τη μία πλευρά να περνάνε στον τοίχο οι φωτογραφίες του Χρήστου Χρυσόπουλου και από την άλλη όλοι εμείς. Η πόρτα ν’ανοίγει κάθε φορά διστακτικά στην ήδη γεμάτη αίθουσα, επιβεβαιώνοντας για μια ακόμη φορά ότι χίλιοι καλοί χωράνε.

Έξω Παρίσι, μέσα Αθήνα.

 Ποια Αθήνα όμως; Ποια είναι η Αθήνα που μας δείχνει ο Χρήστος Χρυσόπουλος μέσα από το φακό του και μέσα από τις σκέψεις του; Στην έκθεση DISJUNCTION Αθήνα 2014 που φιλοξενείται στο Δεσμός, οι εικόνες συνοδεύονται από λέξεις, από φράσεις, οι οποίες μας προσκαλούν να τους δώσουμε συνέχεια. Σαν κουβέντες του ίδιου του καλλιτέχνη, που μας της μοιράζεται, δίνοντας μας τη σκυτάλη.

Μια Αθήνα σε πλήρη απορρύθμιση...

.Ομολογώ πως αν βρισκόμουν στην Αθήνα, αυτές οι εικόνες θα μου ήταν σαν μια μικρή αποκάλυψη (αφύπνιση/σκούντημα). Σαν να μου στρέφουν την προσοχή, θέλοντας ή μη (οικειοθελώς),  σε σημεία, παραστάσεις, καταστάσεις, που εγώ η ίδια προσπερνώ συνήθως υποσυνείδητα.  Και βγαίνοντας πάλι έξω στο δρόμο της πόλης, ν’αρχίζω να τις αναγνωρίζω, να τις αποκωδικοποιώ και να προσδιορίζω τη σχέση μου μαζί τους.

 Από το Παρίσι, αυτή η σχέση φαίνεται ν’αλλάζει. Αυτές οι εικόνες παύουν πια να απευθύνονται απλά στα βιώματά μας, αλλά επιδρούν στις αναμνήσεις μας, στην ενθύμησή μας και εν τέλει στη φαντασία μας για όσους δεν γνωρίζουν την Αθήνα...

Ίσως γι’αυτούς τους τελευταίους, αυτές οι εικόνες να έχουν ακόμη ένα μεγαλύτερο ενδιαφέρον, ως μια δυσεύρετη αλήθεια μια Αθήνας που συνηθίζουν να βλέπουν είτε ως λίκνο του πολιτισμού με φόντο πάντα την Ακρόπολη ή ως πεδίο διαδηλώσεων και «επεισοδίων» κάπου εκεί στο Σύνταγμα πάντα λόγω της κρίσης.

 Ως Αθηναία, τις εικόνες του Χρήστου Χρυσόπουλου τις δέχομαι σαν ένα φιλικό χτύπημα στον ώμο, σαν κάποιος να μου ψιθύρισε λόγια αλήθειας στο αυτί, σαν να με πήρε μαζί του εκεί που κοιτάμε όλοι αλλά δε βλέπουμε, εικόνες που προσπερνάμε και δεν δεχόμαστε. Όπως όταν αποφεύγουμε κάτι που μας πειράζει, και αρνούμαστε να το αναγνωρίσουμε. Σαν ένα καθρέφτη που τον αποφεύγουμε. Γιατί η πόλη είμαστε εμείς. Κάπου εκεί είναι οι εαυτοί μας.

Και μου ζητάει να το προσέξω, να το αναλογιστώ, να το αναγνωρίσω, να το συμβολίσω, να το οικειοποιηθώ, να συμφιλιωθώ επιτέλους μαζί του.

Ίσως πρόκειται για μια αναγκαία διαδικασία πριν κοιτάξουμε προς το μέλλον. Πρέπει να γίνει η σύνδεση παρόν με παρελθόν. Σαν μια αναζήτηση αυτογνωσίας.

Μια ενίοτε επώδυνη διαδικασία που μας αποκαλύπτει όμως την ομορφιά της ιδιαιτερότητα μας. Και αν μη τι άλλο η Αθήνα φαίνεται να είναι μια τέτοια περίπτωση. Απόλυτα ιδιαίτερη.

 Η έκθεση του Χρήστου Χρυσόπουλου Disjunction Athens 2014, φιλοξενήθηκε στην παρισινή γκαλερί Δεσμός από τος 21 έως τις 29 Νοεμβρίου 2014.

 

 

 

 

Christos chryssopoulos

Christos Chrissopoulos à la galerie Desmos

 

Images textes

Textes et images

Drapeau grec et poubelles

Loin du Parthénon

Ajouter un commentaire
 

Créer un site gratuit avec e-monsite - Signaler un contenu illicite sur ce site

×